10.YIL
BAĞIŞ YAP

Köyde Eğitimde 10 Yıl

BİR ÖĞRETMENLE BAŞLAR

KODA 10. Yıl Manifestosu

Köylerdeki çocukların daha iyi bir eğitim alabilmesi için 2016’dan bu yana çalışıyoruz.  Çocukların hayatlarındaki en etkili kişiler olan öğretmenlere ve ebeveynlere yönelik eğitim faaliyetleri yürütüyor, öğretmen adaylarını mezun olmadan önce köyde öğretmenliğe hazırlıyor ve yerel koşullara uygun eğitim içerikleri geliştiriyoruz.

Biliyoruz ki;
Köyde bir öğretmen değişirse, bir okul değişir.
Bir okul değişirse, bütün bir gelecek değişir.

Şimdiye Kadar;

9.000

Öğretmen ve Öğretmen Adayı

1.500

Ebeveyn

2.500

Köy Muhtarı

1.500

Çocuk

9.000‘den fazla öğretmen ve öğretmen adayı,

1.500‘den fazla ebeveyn ile yaptığımız çalışmalar sayesinde köylerde yaşayan

107.000’den fazla çocuk,

nitelikli bir eğitime erişebildi.

10 yıldır köylerde öğretmenlerle birlikte öğreniyoruz.

10 yıldır birlikte üretiyoruz.
10 yıldır çocukların merakını, öğretmenlerin emeğini ve köylerdeki öğrenmenin gücünü birlikte keşfediyoruz.

Gördük ki;
Yerel ihtiyaçları anlamadan çözüm üretilemez.
Birlikte üretmeden kalıcı etki yaratılmaz.
Öğretmen güçlenmeden eğitim güçlenmez.

Bu yolculukta öğretmenler yalnız kalmadı.
KODA’ya katılanlar sadece faydalanmadı, dönüştü.
Katılımcı olan öğretmenler mentör oldu, eğitmen oldu, üretici oldu.
Bir topluluk doğdu. Ve bu topluluk büyümeye devam ediyor.

10 yıldır sahadayız.
En uzak köylerde, en beklenmedik anlarda, öğretmenlerin yanında.
Bazen görünmeden, ama her zaman orada.

Bugün geriye baktığımızda, birlikte başardığımız çok şey var.
Ama biliyoruz ki önümüzde daha uzun bir yol var.

Güçlenecek daha çok öğretmen,
Merakı büyüyecek daha çok çocuk var.

Biz buradayız.
Öğretmenlerle birlikte, köylerde eğitimi güçlendirmeye devam ediyoruz.

Çünkü her şey,
bir öğretmenle başlar.

ÖĞRETMEN HİKAYELERİ

Yan Yana Öğrenmek: Bir Mentör, İki Menti, Ortak Bir Yol – 1

Her şey mayıs ayında KODA ile tanışmamla başladı. Eylül’de Özlem (menti öğretmen) ve Elif’le (menti öğretmen) eşleşince teorik bilgilerimiz pratiğe, yani gerçek bir dayanışmaya dönüştü.
Özlem ve Elif’in mesleğe olan inançları ve öğrenme iştahları beni çok etkiledi. Çok donanımlı ve isteklilerdi. Enerjilerimiz gerçekten uydu dedim içimden. Onlardaki o “neler yapabiliriz” heyecanı, benim mentör olarak sorumluluğumu bir keyfe dönüştüreceğinin ilk sinyallerini vermişti.
Bir buluşmamızda sınıfta yaşadıkları küçük bir zorluğu paylaştıklarında, aslında çözümün ne kadar içimizde olduğunu birlikte keşfetmiştik. O anki “tamam, şimdi oldu” dedikleri o rahatlama anı ve gözlerindeki ışıltı benim için çok kıymetliydi.
-Vasfiye Özak (Mentör Öğretmen)

Yan Yana Öğrenmek: Bir Mentör, İki Menti, Ortak Bir Yol – 2

Vasfiye Hoca ile ilk tanıştığımızda hemen ona karşı çok sıcak hissetmiştim. Zamanla tanıdıkça çok yönlü bir insan olduğunu ve bana her konuda artı katacağını düşündüm ve öyle de oldu. Şu an okulda yaşadığım veya günlük hayatta yaşadığım bir sıkıntı olduğunda elim direkt telefona gidiyor ve Vasfiye Hoca’yı arıyorum. Vasfiye Hoca ile görüştüğümüz her görüşmede “iyi ki bu eşleşme olmuş” diyorum. O yüzden her an benim için doğru eşleşme anı.
-Elif Tekin (Menti Öğretmen)

Yan Yana Öğrenmek: Bir Mentör, İki Menti, Ortak Bir Yol – 3

Vasfiye Hoca çok güler yüzlü ve yardımsever biri, ayrıca çok mütevazı. Daha tanışır tanışmaz bana karşı o kadar sıcakkanlı davrandı ki. Önce KODA’dan bahsetti ve her durumda bana destek olacağını belirtti ki öyle de yaptı. Her zaman, her gün konu ne olursa olsun bana hep destek oldu. İlk günden yıllarca tanışıyormuş gibi bir samimiyet oluştu aramızda.
Vasfiye Hoca da Diyarbakır’da çalışıyor, ben Diyarbakır Çınar’da çalışıyorum. Vasfiye Hoca göreve başladığı ilk zamanlar yaşadığı zorluklardan bahsetti ve ben de şunu fark ettim; aslında bizimle aynı sorunları yaşamış ama bir şekilde o konuları aşmış ve kendini geliştirmiş. Üstelik bu süreçte bana hep destek oldu. Hani iyi ki dediğim en önemli noktalardan biri, onu örnek alıyorum. Çünkü gerçekten o çok iyi bir öğretmen.
-Özlem Aygün (Menti Öğretmen)

Bir Arada Güçlenmek: Dayanışmanın İçinde Büyümek

KODA benim için beni değiştiren, geliştiren ve dönüştüren bir alan oldu. Burada sürekli paylaşmam, üretmem ve bir şeyler yapmam için alan açıldı. Bu yüzden KODA’da olmak bana hep güç verdi; yapabileceklerime olan inancımı artırdı.

10 yılın sonunda dönüp baktığımda ise çok büyük bir dayanışma ağı görüyorum. Her şeye rağmen bir arada kalmaya, eğitim ve çocuklar için birlikte üretmeye devam ediyoruz. Çünkü biliyoruz ki birbirimizle olduğumuz sürece her şey çok daha güzel.

-Bahar Onur

Bir Çemberle Başlayan Değişim

Sınıfımdaki çocukların çoğu Türkçe bariyerine takılan, kendilerini ifade etmekte zorlanan çocuklardı. Bunun yanında utangaçlık da eklenince iletişim kurmaları daha da zorlaşıyordu. Ben de öğrencilerim için “konuşmazlar, kendilerini ifade etmezler” diye düşünüyordum.

Ama sınıfta çemberler kurup sosyal duygusal öğrenme etkinlikleri yapmaya başladıktan sonra hiç konuşmayan öğrencilerimin bile kendilerini ifade etmeye başladığını gördüm. Hatta çocuklar her gün “Ne zaman çember yapacağız?” diye sormaya başladı. Bu değişimi görmek beni çok mutlu etti. Daha şimdiden sınıfta büyük bir dönüşüm hissediyorum.

-Tuğba Ünlü

Duygulara Açılan Bir Alan

KODA’yla birlikte artık duygularını ifade etmekten çekinmeyen öğrencilerim var ve bunu görmek benim için çok kıymetli. Bu süreçte hem kendimi hem de öğrencilerimi daha yakından tanıdığımı hissediyorum.

Çocukların birbirlerine destek olmaları, birlikte çözüm üretmeleri ve yan yana öğrenmeleri bana hem öğretmenliğin hem de KODA’nın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha gösteriyor.

-Gökçe Değer